Ik merkte vandaag dat ik anders ben gaan lopen.
Niet sneller.
Niet langzamer.
Misschien ook wel.
Gewoon anders.
Vroeger liep ik met mijn hoofd naar beneden, onderweg naar de volgende afspraak. Mijn ogen zochten de stoep, mijn gedachten de toekomst.
Vandaag liep ik met mijn hoofd omhoog.
Ik zag de straatjes.
De mensen.
De stad.
Soms zit beleven niet in grote beslissingen.
Soms begint het met iets heel kleins.
Met weer durven kijken.
Reactie plaatsen
Reacties