Soms schrijf ik me in voor iets waarvan ik achteraf denk:
Waarom dacht ik eigenlijk dat dit een goed idee was?
Aquapole kickboksen was zo’n idee.
Alleen die naam al.
Ik zag mezelf eerlijk gezegd al een beetje elegant door het water bewegen. Een paar gecontroleerde stoten. Een sierlijke trap. Misschien zelfs een sport waarvan ik er verrassend atletisch uit zou zien.
Spoiler.
Dat gebeurde niet.
Voor wie nu allerlei beelden in zijn hoofd krijgt: nee, het heeft niets met paaldansen te maken.
Gelukkig.
In een zwembad staan palen vastgezogen aan de bodem. Daaromheen zit een bokszak. Vervolgens krijg je schuimrubberen handschoenen aan, bescherming om je schenen en begint de muziek.
En dan…
mag je los.
Tenminste, dat is de bedoeling.
In mijn hoofd leek ik ergens op een combinatie van Bruce Lee en een actiefilmheld.
In werkelijkheid had ik waarschijnlijk meer weg van een verdwaalde flamingo die ruzie probeerde te maken met een lantaarnpaal.
Het fijne aan sporten in het water is dat de helft van je onhandigheid onder water verdwijnt.
Je voelt heus wel dat je coördinatie niet helemaal meewerkt, maar gelukkig ziet niemand precies wat je benen daar beneden allemaal uitspoken.
Dat vind ik persoonlijk een enorm voordeel.
Er is alleen één klein nadeel.
Sommige lichaamsdelen dobberen precies op de waterspiegel.
En laten we zeggen…
…dat water verrassend eerlijk is.
Alles beweegt.
Ook de dingen waarvan je liever had dat ze níét bewogen.
Maar goed.
Onder water lijkt dat allemaal minder erg.
Misschien omdat het water een beetje vriendelijker is dan een spiegel.
Wat me vooral verraste, was hoe zwaar het eigenlijk was.
Water lijkt zo licht.
Tot je probeert je been omhoog te krijgen terwijl er een stuk schuim omheen zit.
Ik weet vrij zeker dat mijn bovenbenen onderweg een officiële klacht hebben ingediend.
En toch…
Toen ik uit het zwembad stapte, voelde ik me verrassend sterk.
Niet omdat ik ineens een kickbokser was geworden.
Maar omdat ik iets nieuws had geprobeerd.
Omdat ik had gelachen.
Omdat ik mezelf niet al te serieus had genomen.
Misschien is dat wel mijn favoriete manier van bewegen geworden.
Niet sporten omdat het moet.
Maar omdat het stiekem gewoon heel leuk is.
Dus mocht je ooit de kans krijgen om aquapole kickboksen te proberen…
Doe het.
Niet omdat je er sierlijk van wordt.
Daar kan ik je helaas geen garanties over geven.
Maar wel omdat sommige avonturen veel leuker zijn dan ze op papier klinken.
En omdat bijna alles onder water nét iets minder gênant voelt.
Behalve misschien als je bril halverwege de les door het zwembad vliegt.
Daar is zelfs water geen oplossing voor.
Reactie plaatsen
Reacties