Met alle respect…
Er zijn zinnen waarbij je eigenlijk al weet dat je ze niet leuk gaat vinden.
“We moeten even praten.”
“Ik zeg dit alleen omdat ik om je geef.”
En mijn persoonlijke favoriet:
“Met alle respect…”
Zodra iemand dat zegt, gebeurt er iets.
Mijn schouders gaan vanzelf een stukje omhoog.
Ik zet me schrap.
Want ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat er ooit iets aardigs volgde op die vier woorden.
Ik heb nog nooit iemand horen zeggen:
“Met alle respect… wat zie je er vandaag leuk uit.”
Of:
“Met alle respect… ik waardeer echt hoe je dit hebt aangepakt.”
Nee.
Na “met alle respect” komt meestal iets waarvan je denkt:
Dan had je dat eerste stukje ook gewoon weg kunnen laten.
Het is eigenlijk een heel bijzonder zinnetje.
Alsof je eerst een kussentje neerlegt…
…en daarna alsnog een baksteen gooit.
Misschien is het daarom ook zo’n populaire opening.
We hopen blijkbaar dat beleefdheid een soort beschermlaag is.
Dat je iets onaardigs kunt zeggen, zolang je er maar een vriendelijk lintje omheen knoopt.
Maar zo werkt het volgens mij niet.
“Met alle respect… maar dat is echt een belachelijk idee.”
Nee hoor.
Dat voelt niet respectvoller.
Alleen langer.
En toch…
Ik snap ook wel waarom we het doen.
Een mening geven is best spannend.
Zeker als je weet dat de ander hem waarschijnlijk niet leuk gaat vinden.
Dus proberen we de landing wat zachter te maken.
Alleen vergeten we soms dat eerlijkheid en vriendelijkheid prima samen kunnen gaan.
Je kunt ook gewoon zeggen:
“Ik zie dat anders.”
Of:
“Mag ik je vertellen hoe ik ernaar kijk?”
Dat voelt voor mij eigenlijk veel respectvoller.
Geen toneelstukje.
Geen waarschuwingszin.
Gewoon een gesprek.
Al moet ik eerlijk bekennen…
Ik heb de woorden “met alle respect” zelf ook weleens gebruikt.
Waarschijnlijk precies op het moment dat ik wist dat wat daarna kwam niet zo vriendelijk klonk als ik graag had gewild.
Misschien zijn die vier woorden dus helemaal niet bedoeld voor de ander.
Misschien zeggen we ze vooral tegen onszelf.
Alsof we nog heel even willen geloven dat wat we zo gaan zeggen best meevalt.
Met alle respect…
…maar volgens mij trappen we daar allemaal dwars doorheen.
Reactie plaatsen
Reacties